Het schilderij transporteert me naar een zonovergoten tuin; een plek van stille industrie en bruisend leven. De scène is een harmonieuze mix van gecultiveerd land en wilde natuur. Op de voorgrond buigt een vrouw over haar werk, een getuigenis van de dagelijkse ritmes van het leven. De kunstenaar legt op meesterlijke wijze het spel van licht en schaduw vast, waardoor een gevoel van diepte en ruimte ontstaat dat de kijker in de scène trekt.

De compositie is verdeeld in duidelijke zones: de zorgvuldig geplante rijen, de overvloed aan bloemen en bladeren en het statige huis op de achtergrond, allemaal badend in een zacht, diffuus licht. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door groen, geaccentueerd door de heldere gelen van de zonnebloemen en de delicate roze en rode kleuren van de bloemen. De penseelstreken zijn los en expressief, waardoor het schilderij een gevoel van directheid en beweging krijgt, als een zachte bries die door de bladeren fluistert. Het roept een gevoel van sereniteit op en de eenvoudige vreugden van een leven dat dicht bij de natuur wordt geleefd, een moment van kalmte temidden van een steeds veranderende wereld.