Het kunstwerk vangt een serene scène van een eenzame appelboom die trots staat tegen een achtergrond van een zachte, pastelkleurige hemel. De techniek van de kunstenaar is duidelijk in de zelfverzekerde penseelstreken, die het gebladerte van de boom in verschillende groentinten weergeven, waardoor een gevoel van diepte en textuur ontstaat. De stam van de boom, een warm bruin, rijst sierlijk op, met zijn takken die zich naar buiten uitstrekken alsof ze het uitgestrekte landschap omarmen. De compositie is evenwichtig, met de boom die een centrale positie inneemt, maar de blik wordt verder getrokken naar een verre rij bomen die subtiel de horizon suggereren.