Dzieło uchwyca spokojną scenę samotnej jabłoni dumnie stojącej na tle miękkiego, pastelowego nieba. Technika artysty jest widoczna w pewnych pociągnięciach pędzla, które oddają liście drzewa w różnych odcieniach zieleni, tworząc poczucie głębi i faktury. Pień drzewa, w ciepłym brązie, wznosi się wdzięcznie, a jego gałęzie rozciągają się na zewnątrz, jakby obejmując rozległy krajobraz. Kompozycja jest zrównoważona, drzewo zajmuje centralne miejsce, ale wzrok kieruje się dalej, w stronę odległego rzędu drzew, które subtelnie sugerują horyzont.