Eser, yumuşak pastel renkli bir gökyüzü zeminine karşı gururla duran yalnız bir elma ağacının dingin sahnesini yakalar. Sanatçının tekniği, ağacın yapraklarını farklı yeşil tonlarında işlemesiyle derinlik ve doku hissi yaratan kendine güvenen fırça darbelerinde belirgindir. Ağacın gövdesi, sıcak bir kahverengi, zarifçe yükselir, dalları geniş manzarayı kucaklıyormuş gibi dışarı doğru uzanır. Kompozisyon dengelidir, ağaç merkezi bir konumda yer alır, ancak göz, ufku ince bir şekilde ima eden uzaktaki bir ağaç sırasına yönelir.