Dit schilderij hult de toeschouwer onmiddellijk in een gevoel van rustige onderdompeling; een pad roept ons toe en belooft een ontsnapping naar een groene wereld. De bomen, hoog en slank, staan als stille wachters, met hun uitgestrekte takken die een bladerdak vormen dat het licht filtert. De kunstenaar heeft op meesterlijke wijze het gevlekte effect gevangen, waardoor een spel van licht en schaduw ontstaat dat over het doek danst. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door groen en aardetinten, met vleugjes oker en rood die diepte en warmte toevoegen, het is een symfonie van de kleuren van de natuur. De compositie leidt het oog langs een kronkelig pad, dat uiteindelijk leidt naar een verre figuur en een gevoel van plaats, een plaats die zowel vertrouwd als wild aanvoelt. Ik kan bijna het geritsel van de bladeren horen en het zachte gemurmel van een verborgen beek, een plek waar de tijd lijkt te vertragen en zorgen verdwijnen.