Het kunstwerk presenteert een portret van een oudere man, wiens gelaatstrekken zijn geëtst door het verstrijken van de tijd. Hij wordt in driekwartprofiel gezien, met een sombere uitdrukking die aan zijn gezicht kleeft. Een breedgerande hoed werpt een schaduw, die de intensiteit van zijn blik verdiept en een groot deel van zijn haar verduistert; de baard is echter vol en vloeiend en vangt het licht op een manier die de scherpte van zijn verouderde gezicht verzacht. De huidtinten zijn warm, een mengsel van oker en omber, met schaduwen die zorgvuldig zijn geplaatst om de vlakken van zijn gezicht te definiëren.

De penseelstreken zijn zichtbaar en expressief, wat wijst op een snelle, bijna spontane uitvoering. De achtergrond is een simpele wassing van gedempte kleur, een neutraal veld waartegen de figuur opvalt. De eenvoud van de achtergrond en de directheid van de penseelstreek benadrukken het karakter van het onderwerp. Het geeft een gevoel van de directheid en de intieme band van de kunstenaar met zijn onderwerp – een diep gevoelde, persoonlijke studie van de menselijke vorm en ervaring.