Deze ets dompelt ons onder in een scène van scherp contrast; de fijne lijnen van de afdruk creëren een dromerige, bijna vluchtige kwaliteit tegenover de ruwe en brute realiteit die het afbeeldt. Drie ezels domineren de compositie, hun vormen weergegeven in een zacht, bijna spookachtig wit dat hun massa benadrukt tegenover de duistere, ongedefinieerde achtergrond. Hieronder worstelt een groep mannen, verdraaid in een fysieke en emotionele dans, hun donkere kleding staat in schril contrast met de dieren erboven. Het gebruik van clair-obscur door de kunstenaar, een meesterlijke wisselwerking van licht en schaduw, versterkt het drama, en trekt onze blik van de figuren naar de wezens en weer terug, waardoor een gevoel van onbehagen en impliciete strijd ontstaat.