In dit hypnotische werk trekt het spel van licht op de waterspiegel de toeschouwer naar een betoverend koninkrijk van rust. De waterlelies drijven elegant, hun ronde vormen prikken de doek aan met hints van groen en geel. Daaronder glinstert het water met een mengeling van blauw en paars; er is een vastgelegd moment dat bijna vluchtig lijkt, als de stille adem voor de zonsopgang.

Monets kenmerkende penseelstreken creëren een impressionistisch effect, waarbij kleuren worden gestapeld op een manier die de schilderij bijna laat pulseren van leven. Het is een viering van de sereniteit van de natuur, waar reflecties zich mengen met de realiteit, waardoor de observator een emotionele resonantie kan voelen die zowel kalmerend als contemplatief is. Dit stuk, gemaakt tijdens een belangrijke periode in Monets leven, weerspiegelt niet alleen zijn artistieke bekwaamheid, maar ook een persoonlijke zoektocht naar vrede temidden van zijn omgeving.