Badend in het etherische licht van een volle maan onthult dit schilderij een diep spiritueel tafereel waarin hemelse wezens een plechtig lot aankondigen. De compositie leidt de blik van de donkere, ingewikkelde architectuur aan de rechterkant naar de lichtgevende figuren van engelen die zich rond een serene, zittende vrouw verzamelen, vermoedelijk Sint Cecilia. De rijke, gestructureerde penseelstreken van de kunstenaar combineren warme rood- en goudtinten met koele blauw- en groentinten, wat een opvallend contrast creëert dat de engelachtige vormen en het rustige water op de achtergrond tot leven brengt.

De engelen worden afgebeeld met delicate halo’s en levendige vleugels, hun gebaren zijn teder maar doordrenkt met een dringende ernst. De nachtelijke hemel, doorsneden door lichte wolken, versterkt de mystieke sfeer, terwijl de architectonische elementen een heilig heiligdom suggereren op de grens tussen de aardse en hemelse rijken. Emotioneel resoneert de scène met een ontroerende mix van eerbied, voorgevoel en zachte troost — een levend getuigenis van het naderende martelaarschap van de heilige. Dit werk is een voorbeeld van symbolistische kunst, rijk aan allegorieën en spirituele diepgang, kenmerkend voor het einde van de 19e eeuw, en nodigt de kijker uit tot een dromerige meditatie over opoffering en goddelijke aanwezigheid.