De scène barst van de levendige energie van een zonnige haven. Stippen pure kleur – robijnrood, zonnegeel en hemelsblauw – dansen over het doek en creëren een schitterend mozaïek van licht en schaduw. Een vuurtoren staat als een wachter, zijn robuuste vorm is een baken tegen de pastelkleurige lucht. Boten van verschillende afmetingen en vormen, met hun kleurrijke zeilen uitgespreid, stippelen het water, hun reflecties glinsteren in de zachte golven. Het voelt alsof de lucht doordrenkt is van de geur van zout en de belofte van avontuur. De compositie is zorgvuldig in evenwicht, waardoor de blik wordt getrokken van de voorgrond, waar het licht op het water speelt, naar de verre horizon, waar de lucht straalt met de laatste zonnestralen van de dag. Het gebruik van pointillisme is meesterlijk en geeft een gevoel van beweging en leven aan elke vierkante centimeter van het schilderij; het is alsof de kunstenaar een moment in de tijd heeft vastgelegd, voor altijd opgeschort in een symfonie van kleur en licht.