Het kunstwerk legt een sereen moment vast langs de Marne. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze losse penseelstreken, waardoor de scène een gevoel van directheid en beweging krijgt. Het water, dat de lucht en de omringende vegetatie weerspiegelt, glinstert met een zacht, etherisch licht. De compositie is evenwichtig, met een zachte bocht van de rivier die het oog naar de verre gebouwen leidt die op de heuvelhelling liggen. Het gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar creëert diepte en trekt de kijker in de rustige sfeer van de scène. Het voelt als een warme zomerdag, waarop de zon de huid zachtjes verwarmt.