Het kunstwerk vangt een dramatische waterval, een stroom water die over onregelmatige rotsen stort. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze het spel van licht op het stromende water, waardoor een gevoel van beweging en kracht ontstaat. Ik kan bijna het gebrul van de waterval horen, de mist op mijn gezicht voelen. De compositie trekt het oog van de rotsen op de voorgrond, omhoog langs het watervallen en naar een verre, indrukwekkende structuur die de menselijke aanwezigheid in dit wilde landschap suggereert.

Het palet wordt gedomineerd door aardetinten en de koele witten en blauwen van het water en de lucht. Het contrast tussen de solide, onwrikbare rotsen en het vloeiende, steeds veranderende water versterkt het visuele drama. Een gevoel van het sublieme doordringt het werk, een gevoel van ontzag en bewondering voor de krachten van de natuur. Het is een getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om de vluchtige schoonheid van de natuurlijke wereld vast te leggen.