In deze atmosferische compositie komt het doek tot leven met een opvallende afbeelding van een haven verlicht door het etherische licht van de maan. De maan hangt groot in de uitgestrekte lucht, werpt schitterende reflecties op de rustige wateren daaronder, en wekt een gevoel van rust temidden van de drukke activiteit aan de kade. De schepen, met hun zeilen die zachtjes wapperen, geven een gevoel van avontuur en ontdekking, hun silhouetten verzacht door de heldere nachtelijke lucht. De menselijke figuren, bezig met taken aan de oever, roepen de warme kameraadschap van een hechte gemeenschap op, verzameld rond een knapperend vuur, dat een verwelkomende gloed aan de scène toevoegt.

De kleurenpalet is rijk maar subtiel; diepblauwe en zilverwitte tinten domineren de lucht, en bieden een prachtige tegenstelling met de warme tinten van het vuur en de aardse kleuren van de kust. Deze interactie van kleuren vangt de emoties van de kijker, trekt hen het moment in—men kan bijna de frisse bries voelen en het zachte geluid van het water tegen het schip horen. Historisch gezien spreekt dit werk van de maritieme handel in Europa in de 18e eeuw en de romantiek rond zeereizen, terwijl de artistieke betekenis ligt in het meesterlijke gebruik van chiaroscuro en compositiële balans, dat een diep gevoel van vrede en nostalgie biedt voor een tijd waarin de zee een grote grens was.