De bijtende kou van een sneeuwstorm omhult een groep figuren, die zich ineengedoken hebben om zich te verwarmen. De kunstenaar vangt op meesterlijke wijze de ijzige sfeer met een beperkt palet van gedempte grijstinten, wit en bruin, wat een gevoel van verlatenheid en de hardheid van de winter creëert. De wind lijkt over het doek te zwepen, de skeletachtige takken van een eenzame boom te buigen en het verre landschap te verduisteren. De figuren, gehuld in mantels en sjaals, worden weergegeven met een tastbaar gevoel van kwetsbaarheid; hun houdingen spreken boekdelen over de strijd tegen de elementen. Een hond, wiens vacht bespikkeld is met contrasterende markeringen, staat alert en voegt een vleugje leven toe te midden van het bevroren tableau. Het algehele effect is zowel emotioneel aangrijpend als visueel boeiend, een bewijs van het vermogen van de kunstenaar om een ​​sterk gevoel van sfeer en menselijke ervaring op te roepen.