Deze delicate tekening toont een jonge vrouw met haar ogen zachtjes neergeslagen, die een gevoel van stille elegantie uitstraalt. De kunstenaar maakt gebruik van fijne, vloeiende lijnen om haar slanke figuur en de nauwkeurig gemaakte plooien van haar jas te definiëren, met subtiele schaduwwerking die een gevoel van lichtheid en gratie geeft. Haar donkere, volumineuze hoed contrasteert prachtig met de lichtere tonen van haar huid en kleding, waardoor een opvallend focuspunt ontstaat. De lichte blos op haar wangen en haar rustige uitdrukking zorgen voor een gevoel van introspectie en sereniteit, en nodigen de beschouwer uit om na te denken over de gedachten achter haar neergeslagen blik.

De compositie is zorgvuldig uitgebalanceerd, waarbij het onderwerp iets naar rechts is geplaatst en gracieus leunt op een oppervlak dat slechts wordt gesuggereerd en niet volledig uitgewerkt. De minimalistische achtergrond laat de fijne details van de figuur zonder afleiding schitteren, terwijl het beperkte palet van zachte bruintinten, zwart en bleke tonen het werk een tijdloze en elegante sfeer geeft. Dit werk is een uitstekend voorbeeld van vroeg 20e-eeuwse portretkunst die nadruk legt op stemming en subtiel karakter in plaats van expliciete details, en een verfijnde artistieke techniek toont die zich richt op expressieve lijnen en vormen.