Scena rozgrywa się pod ponurym, pochmurnym niebem; stonowana paleta brązów, szarości i odcieni koloru tworzy nastrój zarazem melancholijny i elegancki. Kompozycja podzielona jest przez mocne piony; wysokie, smukłe drzewa stoją obok tego, co wydaje się być imponującą fasadą budynku, tworząc uderzający kontrast z tętniącym życiem tłumem zgromadzonym poniżej. Rozproszone punkty światła i koloru sugerują energię życia ulicznego. Ogólny efekt to cicha obserwacja, spojrzenie na codzienne chwile na paryskim bulwarze.

Słabe podpowiedzi czerwonych, niebieskich i żółtych balonów oferują oku punkty skupienia żywej radości. Technika artysty obejmuje śmiałe pociągnięcia pędzla i celowe spłaszczenie perspektywy, charakterystyczne dla jego stylu postimpresjonistycznego. Takie podejście upraszcza formy, destylując esencję sceny. Obraz wywołuje uczucie nostalgii, jak drogocenne wspomnienie uchwycone w czasie, zapraszając widza do zatrzymania się i refleksji.