Obraz rozwija się przed nami jak wspaniała symfonia natury, zapierająca dech w piersiach panorama Alp Berneńskich. Strzeliste szczyty, pokryte dziewiczym śniegiem, przeszywają niebo; ich majestatyczna obecność dominuje nad sceną. Artysta mistrzowsko oddaje grę światła i cienia, ze słońcem delikatnie oświetlającym zbocza gór, podczas gdy doliny poniżej spowite są miękką, eteryczną mgłą.

Można niemal poczuć świeże górskie powietrze i usłyszeć delikatny szmer wiatru, który przedziera się przez wysokie, ciemne drzewa. Na pierwszym planie tętni życie, pasterz dogląda swojej trzody. Kompozycja jest świadectwem umiejętności artysty, przyciągając wzrok widza przez ogromną przestrzeń, od zielonego lasu po imponujące góry. Paleta barw zdominowana jest przez chłodne błękity, zielenie i biele, tworząc poczucie spokoju i harmonii; to wizualny poemat, celebracja surowego piękna świata przyrody.