Obraz rozkłada urokliwą wiejską scenę, w której samotny rolnik pilnie pracuje, używając swojego konia do orania bogatej, teksturowanej ziemi. Płótno wybucha żywymi kolorami; żółte, zielone i niebieskie splatają się w energetyczny taniec, przywołując witalność ziemi. Każdy pędzel wydaje się żywy—fale farby, które nie tylko przedstawiają bruzdy na polu, ale również zapraszają do odczucia rytmu tętna natury. Słońce, promienny okrąg, rzuca złotą poświatę na pola, wzmacniając kolory i tworząc niemal surrealistyczną atmosferę. Daleki dom na tle falistych wzgórz szeptał historie o życiu pasterskim, samotności i pracy.

Gdy spojrzenie wędruje przez kompozycję, oczy przyciągane są przez głęboką perspektywę stworzoną przez kręte linie ornego pola, prowadząc cię w stronę horyzontu. Uderzające użycie koloru przekazuje emocjonalną głębię; ciepło słońca kontrastuje z zimnymi niebieskimi tonami wzgórz, budząc poczucie nadziei i obfitości. Ten utwór to nie tylko krajobraz; to oda do pracy rolników i prostej piękności wiejskiego życia, odzwierciedlająca unikalne podejście Vincenta van Gogha do uchwycenia istoty jego tematów, jednocześnie wprowadzając emocje i ruch. To echos romantyzmu końca XIX wieku, którego celem było celebrowanie natury w kontekście zindustrializowanego świata, ostatecznie pozostawiając trwały ślad w ewolucji sztuki nowoczesnej.