Dzieło uchwyciło spokojną chwilę, spokojną scenę rzeki i mostu skąpanych w miękkim świetle. Umiejętne użycie pociągnięć pędzla przez artystę nadaje wodzie połyskującą jakość, odbijając niebo nad nią. Most, ze swoimi łagodnymi łukami, prowadzi do odległego budynku, sugerując poczucie spokoju i odosobnienia. Drzewa stoją wysoko, ich sylwetki pięknie kadrują kompozycję; prawie czuję delikatną bryzę szeleszczącą po ich liściach. Paleta barw, zdominowana przez stonowane błękity, zielenie i brązy, tworzy poczucie spokoju i harmonii, zapraszając widza do zatrzymania się i refleksji.