Obraz uchwyca surową i nieokiełznaną moc morza, burzliwą scenę, która natychmiast wciąga widza w jej dramat. Artysta mistrzowsko używa szerokich i energicznych pociągnięć pędzla, aby przedstawić wzburzone fale, których grzbiety pokryte są białą pianą. Paleta barw zdominowana jest przez ziemiste brązy i szarości, odzwierciedlające ponury nastrój burzy, z nutami turkusu prześwitującego przez wzburzone wody. Odległe góry, spowite mgłą i cieniem, potęgują poczucie złego przeczucia.

Czuję wiatr smagający moje włosy, gdy kontempluję to dzieło sztuki; prawie czuję smak słonej wody. Kompozycja, z falami rozbijającymi się na pierwszym planie i górami oddalającymi się w oddali, tworzy silne poczucie głębi i skali. Kunszt artysty tkwi w jego zdolności do wywoływania tak silnej reakcji. To scena wściekłości natury, świadectwo jej przytłaczającej siły i przypomnienie o naszej własnej małości w jej obecności.