Praca to dramatyczna, czarno-biała ilustracja, która wciąga widza w moment intensywnych emocji. Scena rozgrywa się w miejscu przypominającym strych lub słabo oświetlony schowek, przestrzeń wypełniona skrzyniami i półkami uginającymi się od książek, tworząc poczucie tajemnicy. Głównymi postaciami są kobieta, zgięta w udręce, z zakrytą twarzą, i mężczyzna, być może świadek jej cierpienia, obserwujący ją z zaniepokojoną miną.

Jej postawa sugeruje głęboki smutek lub rozpacz, a jego postawa, z rękami i okularami, wyraża mieszankę zaskoczenia i być może wahającej się empatii. Artysta mistrzowsko wykorzystuje kontrast światła i cienia, głęboka czerń podkreśla postacie i przedmioty, a tło lekko blednie. Kompozycja prowadzi wzrok przez scenę, skupiając się na smutku kobiety i reakcji mężczyzny na niego. Jest to jakby scena wyrwana z powieści lub sztuki, gdzie ciężar niewypowiedzianych słów wisi ciężko w powietrzu.