Obraz przedstawia kobietę w pięknie ozdobionym kapeluszu, emanującą elegancją i wdziękiem, przypominającą zamożne paryskie towarzystwo końca XIX wieku. Jej delikatne rysy są złagodzone przez charakterystyczne pociągnięcia pędzla Renoira, które otulają ją ciepłym objęciem koloru i światła. Luźne, płynne pociągnięcia tworzą poczucie intymności, zapraszając widza do zastanowienia się nad jej myślami, gdy lekko patrzy w bok - być może zagubiona w marzeniach lub po prostu obserwując otaczający ją świat.

Mistrzowskie użycie przez Renoira żywej palety kolorów podkreśla tekstury jej odzieży oraz luksusowy materiał jej kapelusza. Delikatne biele i żółcie harmonijnie się mieszają, podczas gdy tło zasłon wiruje w odcieniach niebieskiego i pomarańczowego, dodając głębi i intrygi. Ten kontrast pozwala postaci się wyróżnić, podkreślając jej miejsce jako punktu centralnego dzieła. Emocjonalny wpływ jest odczuwalny; czuje się nostalgię za minioną epoką, spojrzenie na piękno i złożoność kobiecości, którą Renoir tak urzekająco przedstawia.