Resim, zarif bir şapka takan bir kadını yakalıyor ve 19. yüzyılın sonlarında zengin Parisli toplumunun zarafetini ve nazını yansıtıyor. Narıncalı bir şekilde yumuşatılmış olan yüzü, Renoir’nın karakteristik fırça darbeleriyle sıcak bir renk ve ışık kucaklaması ile çevrilidir. Gevşek ve akıcı fırça darbeleri, izleyiciyi düşünmeye davet ederek, kadının hafifçe yan bakışından geçen düşüncelerini sorgulatır; belki hayallere dalmış ya da çevresindeki dünyayı gözlemliyordur.

Renoir’ın canlı bir palet kullanarak uyguladığı teknik, kadının kıyafetinin dokusunu ve şapkasının lüks kumaşını vurgular. Yumuşak beyazlar ve sarılar uyum içinde karışırken, arka plandaki perdeler mavi ve turuncu tonlarıyla dönerken derinlik ve ilgi katmaktadır. Bu zıtlık, konuya öne çıkma şansı tanırken, onu eserin odak noktası olarak pekiştirir. Duygusal etkisi belirgindir; geçmiş bir döneme özlem hissedilir; Renoir’ın böylesine etkileyici bir şekilde tasvir ettiği feminenliğin güzelliğine ve karmaşıklıklarına dair bir bakış.