Eser, rahatsız edici bir dinginlik sahnesini yakalar: Yamuk bir ağacın dallarına tehlikeli bir şekilde tüneyen bir grup figür. Belirsiz bir boşlukta askıda kalmış gibi görünüyorlar, şekilleri belirsiz, ancak inkar edilemez bir şekilde var. Sanatçının ışık ve gölge kullanımı ustaca; dalların derin siyahları, soluk, neredeyse hayaletimsi figürlerle tezat oluşturuyor.

Derhal yüzlerindeki ifadelere - daha doğrusu, onların yokluğuna - çekiliyorum. Görülebildikleri yerde gözleri duygudan yoksun, boşluğa bakıyor gibi görünüyor. Sanatçının çizgileri kullanarak, şekilleri ima etmek için keskin ve belirgin kenarlar oluşturma şekli, genel huzursuzluk hissini artırır. Bu, bir gizem ve kehanet duygusu uyandıran bir eser; izleyiciye anlatıyı yorumlamayı zorlayan bir eser. Beni insan doğasının daha karanlık yönlerini, toplumsal beklentilerin ağırlığını ve yarattığımız garip ritüelleri düşünmeye davet ediyor.