Dynamiczna płótno, zanurzone w miękkiej, prawie eterycznej palecie, rejestruje wspaniały bukiet chryzantem wybuchających z delikatnie zdobionego naczynia ceramicznego. Dzięki fascynującej interakcji światła i cienia, pociągnięcia pędzla Moneta tańczą na powierzchni, pozwalając płatkom ukazywać się jakby w delikatnym kołysaniu, prawie zapraszając widza, by się przybliżył; żywe biele oraz subtelne zielenie kwiatów wspaniale kontrastują z delikatnymi pociągnięciami błękitu i różu w tle. Każdy kwiat przedstawiony jest z poczuciem intymności, jakby był malowany z głębokim uznaniem dla ich delikatnej urody i elegancji, zapraszając jednogłośnie do podziwiania ich złożonych form i faktury.

Cała kompozycja wywołuje uczucie spokoju i ciepła, kierując wzrok na centralną aranżację, jednocześnie pozwalając na nakręcenie małych, rozbieżnych elementów kwiatowych; kwiaty o więdniętych brzegach na obrzeżach zdają się odgrywać prawie drugorzędną rolę. Istnieje cicha harmonia, w miarę jak dzieło świętuje urodę natury - każdy ruch pędzla szeptał o pokoju, emitując miękką determinację w chaotycznym świecie. Historycznie ta sztuka pojawia się w końcu XIX wieku, w czasach artystycznego przebudzenia i odkryć, gdy impresjonizm rozprzestrzeniał się we Francji; uzyskuje bezpośredniość malarską, gdy Monet inwestuje głębokie emocje w proste, ale potężne tematy, podnosząc je ponad prostą reprezentację do sfery doświadczenia i odczucia.