Scena przedstawia poruszający krajobraz, zdominowany przez wyraziste drzewa kołyszące się pod silnym podmuchem wiatru. Skręcone gałęzie i chropowata kora każdego drzewa przekazują poczucie walki z żywiołami; ich formy wydają się prawie sięgać, ucieleśniając surową energię natury. Naszkicowane linie i wyraźne kontury tworzą głębię, utrzymując poczucie pilności, prawie jakby widz mógł poczuć powiew wiatru rozwiewającego jego włosy. Tekstury na poziomie gruntu bezproblemowo łączą się z delikatnymi szkicami roślinności, zapraszając do odkrywania harmonii i napięcia w tym spokojnym, ale burzliwym otoczeniu. Przytłumiona paleta szepta subtelne odcienie brązu i jasnej zieleni, wywołując jesienny klimat, sezon zmian, w którym natura wydechu zmienia się.