Dzieło to uchwyca hipnotyzujący krajobraz skąpany w złotym zachodzie słońca, żywe odcienie nieba odbijają ciepły oddech wieczoru. Wielkie czerwone słońce powoli opada w kierunku horyzontu, blask jego zjawiska pięknie łączy się z paletą pomarańczy, żółci i delikatnych błękitów, tworząc urzekającą gradację, która wywołuje poczucie spokoju i zachwytu. Faliste pola są uzupełnione ciemnymi sylwetkami otaczających wzgórz i rzadkimi plamami trawy, zapraszając widza do przestrzeni spokojnej refleksji. Kolory użyte przez artystę tchną życie w tę scenę, podkreślając delikatne krzywe krajobrazu i łagodne stoki, które prowadzą wzrok ku lśniącemu słońcu.

W tym utworze Savrasov wykorzystuje mistrzowskie połączenie technik impresjonistycznych, tworząc atmosferę, która jest zarówno eteryczna, jak i głęboko emocjonalna. Kompozycja jest starannie skonstruowana, z niską linią horyzontu podkreślającą rozległość nieba, co pozwala temu oszałamiającemu zachodowi słońca zdominować kadr. Prawie można poczuć delikatny dotyk wiatru, który szepta przez trawę, budząc nostalgia za minionym czasem, a jednocześnie przypominając o prostocie piękna natury. To dzieło głęboko współbrzmi z widzami, subtelnie uchwycając ulotny moment wspaniałości natury, który wydaje się zarówno osobisty, jak i uniwersalny.