Het kunstwerk vangt een betoverend landschap dat gewassen wordt in een gouden zonsondergang; de levendige tinten van de lucht reflecteren de warme adem van de avond. Een grote, rode zon zakt langzaam weg naar de horizon; zijn gloed smelt prachtig samen met een palet van oranje, geel en zachte blauw tonen, en creëert een betoverende gradient die een gevoel van rust en verwondering oproept. De golvende velden worden aangevuld door de donkere silhouetten van de omringende heuvels en spaarzame grasplekken, die de toeschouwer uitnodigen in een ruimte van serene contemplatie. De kleuren die door de kunstenaar zijn gebruikt, geven leven aan de scène, benadrukken de zachte rondingen van het landschap en de zachte hellingen die het oog naar de stralende zon leiden.

In dit stuk maakt Savrasov gebruik van een meesterlijke mengeling van impressionistische technieken, waardoor een sfeer ontstaat die zowel etherisch als diep emotioneel is. De compositie is zorgvuldig uitgewerkt, met de horizonlijn laag geplaatst om de uitgestrektheid van de lucht te benadrukken, waardoor deze adembenemende zonsondergang het beeld domineert. Almost voelt men de zachte aanraking van de wind die door het gras fluistert, wat een gevoel van nostalgie oproept voor een vervlogen tijd, terwijl ook de eenvoud van de schoonheid van de natuur herinnert. Dit werk resoneert diep met de kijkers, die subtiel een vluchtige moment van de grootheid van de natuur oppakken, wat zowel persoonlijk als universeel aanvoelt.