Scena otwiera się zapierającą dech w piersiach panoramą fiordu, którego wody odbijają niebo. Strzeliste góry, których szczyty całują chmury, dominują tło. Artysta mistrzowsko uchwycił interakcję światła i cienia, gdzie światło słoneczne oświetla zbocza i doliny. Na pierwszym planie widać skalistą linię brzegową, gdzie spoczywa mała łódka, sugerująca poczucie spokoju i obecność ludzkiego życia w tym wspaniałym krajobrazie. Paleta barw zdominowana jest przez chłodne błękity i zielenie, tworząc poczucie spokoju i rozległości.

Można prawie poczuć świeże górskie powietrze i usłyszeć delikatne pluskanie wody. Zastosowanie perspektywy przez artystę przyciąga wzrok widza w dal, zapraszając go do odkrywania ukrytych głębin fiordu. Pociągnięcia pędzla są delikatne, ale ekspresyjne, oddają fakturę skał, odbicia na wodzie i odległe pasma górskie. Ten obraz jest świadectwem piękna świata przyrody i umiejętności artysty w uchwyceniu jego esencji.