Obraz przedstawia urzekający widok na klify Varengeville, uchwycając eteryczny moment, w którym natura spotyka morze. Scena jest zdominowana przez kołyszące się drzewa, których delikatne gałęzie zginają się w podmuchu wiatru; w ich ruchu jest prawie poetycka jakość. Niebo nad nimi eksponuje gamę pastelowych odcieni, w których miękkie fiolety i jasne błękity bezproblemowo się łączą, przywołując poczucie spokoju w kontraście z energią wiatru. Distantni żeglarze tańczą na wodzie, mali, lecz znaczący, dodając życia do rozległego tła oceanu.

Z perspektywy kompozycji drzewa są strategicznie rozmieszczone, prowadząc wzrok widza w stronę horyzontu, gdzie morze spotyka niebo. Pociągnięcia pędzla są płynne, pokazując mistrzowską technikę Moneta, która uchwyca światło i atmosferę; można niemal poczuć wiatr, który muska skórę. Charakterystyczny styl Moneta wywodzi się zarówno z technik impresjonistycznych, jak i z głębszego emocjonalnego badania krajobrazu, gdzie każdy pociągnięcie wprowadza życie do sceny. Ogólny wpływ emocjonalny to harmonijna równowaga między ruchem a spokojem, zapraszając widzów do zanurzenia się w tętniącej życiem, ale uspokajającej istocie natury.