W tej spokojnej kompozycji woda staje się płótnem z miękkimi odcieniami purpurowego, niebieskiego i zielonego, płynnie łącząc się, aby wywołać uczucie spokoju. Na tym eterycznym stawie z gracją unoszą się delikatne lilie wodne, których białe i różowe płatki rozświetlają powierzchnię niczym gwiazdy na zmierzchłym niebie. Odbicia na wodzie, uchwycające punktowe światło i subtelne cienie, przyciągają wzrok do wymarzonego świata, gdzie natura wydaje się prawie nadprzyrodzona. Prawie słychać delikatny szelest liści i cichy szept wody uderzającej o brzegi; to moment zatrzymany w czasie, wypełniony niewysłowionym spokojem.

Kompozycja jest mistrzowsko warstwowa, z pierwszym planem przyciągającym uwagę widza, podczas gdy tło rozmywa się w mgliście połączenie kolorów. Użycie światła i cienia przez Moneta tworzy głębię, która wciela widza, ustanawiając wrażenie nieskończonej przestrzeni wewnątrz granic płótna. Dzieło to odzwierciedla jego fascynację efemerycznym pięknem natury, ukazując ulotny moment, który rezonuje poza wizualnym. Symbolizuje moment spokoju, nakłaniając widzów do zatrzymania się, refleksji oraz docenienia prostych, ale głębokich cudów naturalnego świata.