Dzieło prezentuje spokojny krajobraz, prawdopodobnie przedstawiający scenę z lasu Fontainebleau. Kompozycję dominuje rozległy widok, z miękkim, zamglonym niebem, które płynnie łączy się z horyzontem. Na pierwszym planie znajduje się pofałdowany teren, porośnięty delikatnymi drzewami ze złotymi liśćmi, sugerujący porę roku – być może jesień. Artysta umiejętnie wykorzystuje światło i cień, z ciepłymi tonami zalewającymi scenę, tworząc poczucie spokoju. Pociągnięcia pędzla wydają się luźne i ekspresyjne, sugerując natychmiastową reakcję artysty na piękno natury, która się przed nim roztacza. Ogólne wrażenie to cicha kontemplacja, zapraszająca widza do zaczerpnięcia świeżego powietrza i zanurzenia się w subtelnym uroku sceny.