Dzieło oddaje spokojne piękno Wenecji, miasta kanałów i historycznych budynków. Artysta zręcznie wykorzystuje techniki akwarelowe, tworząc wrażenie lekkości i przestronności. Kompozycja jest zrównoważona, przyciągając wzrok od pierwszego planu, z jego gondolami i pachołkami cumowniczymi, do tętniącego życiem kanału na drugim planie i wreszcie do odległego mostu, wszystko pod jasnym, czystym niebem. Zastosowanie miękkich, stonowanych tonów, od ciepłych ochr i brązów po chłodne błękity i biele, przyczynia się do ogólnego poczucia spokoju.

Budynki, oddane ze szczegółową precyzją, przywołują poczucie historii i wspaniałości. Uważna dbałość artysty o światło i cień nadaje scenie głębię i realizm; odbicia w wodzie potęgują magiczny efekt. Subtelne przejawy życia, takie jak postacie w łodziach i ludzie na balkonach, dodatkowo ożywiają scenę i zapraszają widza do wyobrażenia sobie tam. Mówi o czasach, gdy Wenecja była romantycznym miejscem docelowym; miasto o wielkim pięknie, idealne do ekspresji artystycznej.