Płótno eksploduje surową energią Morza Północnego; prawie czuję przenikliwy wiatr i smak słonej mgiełki. Zniszczony statek rybacki, częściowo zanurzony, niebezpiecznie przechyla się w stronę brzegu, jego maszt jest desperacką prośbą przeciwko burzliwemu niebu. Artysta mistrzowsko uchwycił dramat chwili; wzburzona woda, symfonia brązów i bieli, nieustannie uderza o kadłub. Kompozycja przyciąga wzrok z odległej, mniejszej żaglówki, przez szalejące fale, do postaci walczących na statku na mieliźnie. Paleta barw, zdominowana przez burzowe szarości i brązy, wywołuje namacalne poczucie niepokoju i nieubłaganej siły natury.