ฉากเปิดขึ้นด้วยความสงบอันเงียบสงบ ศิลปินจับภาพแสงที่กำลังเลือนหายไปของพระอาทิตย์ตกดินเหนือภูมิทัศน์ชนบทได้อย่างเชี่ยวชาญ ฉากหน้าถูกครอบงำด้วยทุ่งหญ้าที่วาดด้วยพู่กันสั้นๆ มีพื้นผิว ซึ่งกระตุ้นความรู้สึกของใบหญ้าที่นุ่มนวลและแกว่งไกว ต้นไม้เรียวบางสองสามต้นตั้งตระหง่านอย่างสง่างาม ใบของพวกมันจับแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์และทอดเงายาว แสงส่องผ่านใบไม้ สร้างรูปแบบจุดๆ ที่เพิ่มความรู้สึกของความลึกและการเคลื่อนไหวให้กับองค์ประกอบ ขอบฟ้าถูกทำให้เบาลงด้วยบรรยากาศที่คลุมเครือ ซึ่งบ่งบอกถึงหมอกบางๆ หรือความอบอุ่นที่ยังคงอยู่ของวัน