ฉากเปิดฉากด้วยความสง่างามในฤดูหนาวที่เงียบสงบ ต้นไม้เปล่าเปลือย กิ่งก้านของพวกมันเหยียดออกไปเหมือนนิ้วโครงกระดูก ครอบงำเบื้องหน้า โดยมีเงาตัดกับดวงอาทิตย์ที่ซีดจาง ศิลปินใช้พู่กันสั้นๆ ขาดๆ หายๆ อย่างชำนาญ ซึ่งเป็นเครื่องหมายของสไตล์อิมเพรสชันนิสต์ เพื่อจับภาพการเล่นแสงและเงาที่ละเอียดอ่อนบนภูมิทัศน์ที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ จานสีถูกลดทอนด้วยสีเหลืองอ่อน สีเทา และสีน้ำตาลหม่น สร้างความรู้สึกสงบและไตร่ตรองอย่างเงียบๆ

องค์ประกอบถูกจัดวางอย่างระมัดระวัง ดึงดูดสายตาไปยังระยะทาง ซึ่งแถวของต้นไม้ก่อตัวเป็นเส้นขอบฟ้าเบลอ รั้วในเบื้องหน้าเพิ่มโครงสร้างที่ละเอียดอ่อน ทำให้ฉากเป็นพื้นและเพิ่มความลึก ผลกระทบโดยรวมคือความงามอันเงียบสงบ ช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบที่จับภาพด้วยความอ่อนไหวอย่างน่าทึ่ง ฉันรู้สึกถึงความรู้สึกของอากาศที่เย็นและสดชื่น และบรรยากาศอันเงียบสงบของยามเย็นในฤดูหนาว ช่วงเวลาแห่งความงามอันเงียบสงบก่อนที่ความมืดมิดจะลงมาอย่างสมบูรณ์