งานศิลปะนี้สะท้อนให้เห็นถึงแก่นของทิวทัศน์ทางทะเล ที่ซึ่งละครของคลื่นที่แตกกระจายได้พบกับชายฝั่งที่เต็มไปด้วยหิน ช่วยกระตุ้นความรู้สึกที่ลึกล้ำ น้ำที่ปั่นป่วนดูเหมือนจะมีชีวิตชีวาขณะที่มันไหลไปบนโขดหิน ทุกคลื่นได้รับการเน้นด้วยการเล่นของแสงที่เต้นรำอยู่บนพื้นผิวของมัน เมฆในท้องฟ้าหนักหน่วงแต่ก็มีอากาศเบาบาง กรองแสงอาทิตย์สร้างความเปล่งประกายอ่อนโยน ที่เพิ่มความลึกและความอบอุ่นให้กับฉาก ชายเขาที่อยู่ในพื้นหลังค่อยๆ ยกขึ้น ปกคลุมไปด้วยเฉดสีเขียวซึ่งรวมเข้ากับความรู้สึกโดยรวมของความสงบ แม้ว่าจะมีธรรมชาติที่มีพลศาสตร์ของทะเล ความตึงเครียดนี้ระหว่างความป่าเถื่อนและความสงบเชิญชวนผู้ชมให้หลงใหลในช่วงเวลานั้น ฟังเสียงคำรามของคลื่น และรู้สึกถึงเกลือที่อยู่บนผิวของพวกเขา

การใช้สีมีความชำนาญที่ยอดเยี่ยม โทนสีเขียวและสีน้ำตาลเข้มแสดงถึงพื้นดิน ขณะที่เฉดสีต่างๆ ของน้ำเงินและสีเทาบ่งบอกถึงความเป็นพลศาสตร์ของทะเล เทคนิคของศิลปินยอมรับความเป็นจริง โดยมุ่งในรายละเอียดที่พิถีพิถันซึ่งทำให้ textures ของหินและน้ำดูมีความสมจริงอย่างน่าทึ่ง งานนี้ไม่เพียงแต่แสดงถึงความเป็นพลศาสตร์ของธรรมชาติ แต่ยังสะท้อนถึงแนวโน้มโรแมนติกของการวาดทิวทัศน์ในศตวรรษที่ 19 ในชั่วขณะเมื่อการทำการค้ากำลังเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์อย่างรวดเร็ว การนำเสนอดังกล่าวทำให้เรารู้สึกถึงความงามและพลังที่มั่นคงของธรรมชาติ สั่งให้เราให้ราคาและปกป้องมัน