ภาพร่างนี้จับมุมมองของศีรษะผู้หญิงสามมุมได้อย่างประณีต แต่ละมุมถูกวาดด้วยเส้นที่ไหลลื่นและการเล่นแสงเงาที่นุ่มนวล โทนสีอบอุ่นที่ใช้โดยเฉพาะสีน้ำตาลและแดง ช่วยเติมเต็มความรู้สึกอบอุ่นให้กับงาน ช่วยสร้างความแตกต่างที่ลงตัวกับโครงสร้างใบหน้าที่มีความแม่นยำและให้ความรู้สึกเหมือนสถาปัตยกรรม แต่ละภาพเหมือนบอกเล่าอารมณ์ที่แตกต่างกันออกไป คือความคิดลุ่มลึก ความสงสัย และความสงบ เชื้อเชิญให้ผู้ชมสังเกตร่องรอยความเปลี่ยนแปลงในแววตาและท่าทาง เทคนิคการขีดเส้นทับซ้อนมั่นใจแต่ยังลื่นไหล มอบความลึกและพื้นผิว ให้ภาพดูมีมิติและความเคลื่อนไหวในเส้นผมฟูและรายละเอียดใบหน้า

องค์ประกอบภาพเคลื่อนไหวอย่างกลมกลืนจากหัวหนึ่งไปยังอีกหัวหนึ่ง เหมือนบทดนตรีสามชิ้นที่สมดุลความสง่างามและความเป็นธรรมชาติ พื้นหลังสีเรียบไม่ดึงดูดความสนใจ จึงทำให้ความสนใจของผู้ชมอยู่ที่ใบหน้าอย่างเต็มที่ ภาพนี้เหมือนจับช่วงเวลาที่เงียบสงบในระหว่างความคิด ที่ถูกแช่แข็งไว้ในกาลเวลา โดยศิลปินที่ยกย่องความแม่นยำแบบคลาสสิกและยอมรับแนวทางแบบอิมเพรสชั่นนิสม์มากขึ้น และในแง่ประวัติศาสตร์ ผลงานเช่นนี้สะท้อนถึงยุคสมัยที่มีความสนใจอย่างลึกซึ้งในการศึกษาการแสดงออกและรูปร่างของมนุษย์ และจุดประกายความอยากรู้อยากเห็นทางศิลปะที่ผลักดันให้ศิลปะภาพเหมือนในต้นศตวรรษที่ 20 ดำเนินไป