ภาพวาดนี้แสดงให้เห็นสวนต้นเกาลัดที่เงียบสงบ แขนงเปลือยเปล่าของต้นไม้พันกันอยู่บนท้องฟ้าสีฟ้าใส ด้านหน้าคือต้นไม้ลำต้นหนาที่ทอดเงายาวบนพื้นหญ้า แสดงพื้นผิวที่ละเอียดอ่อนซึ่งสร้างขึ้นด้วยการทาสีซ้อนกัน ท่ามกลางต้นไม้มีบ้านหลังเล็กสีขาวและอาคารอื่น ๆ บ่งบอกถึงชีวิตชนบทที่เงียบสงบเกินกว่าฉากธรรมชาติ ศิลปินใช้โทนสีที่นุ่มนวลแต่อบอุ่นของสีน้ำตาล สีเขียว และสีฟ้าอ่อน ซึ่งทำให้นึกถึงวันที่ปลายฤดูใบไม้ร่วงหรือต้นฤดูหนาวที่ต้นไม้สูญเสียใบไม้ไปแล้วแต่ทิวทัศน์ยังคงมีชีวิตชีวาอย่างอ่อนโยน

องค์ประกอบภาพสมดุลระหว่างเส้นตั้งของลำต้นไม้และความกว้างในแนวนอนของอาคารและท้องฟ้าในระยะไกล นำสายตาผ่านฉากด้วยจังหวะที่เป็นธรรมชาติ เทคนิคของจิตรกร — การทาสีที่หลวมแต่ตั้งใจ — ทำให้เกิดพื้นผิวที่มีชีวิตชีวาบนเปลือกไม้และพื้นดิน ขณะที่ท้องฟ้าสีฟ้าเย็นตัดกับโทนสีของดินอย่างนุ่มนวล ด้านอารมณ์ ฉากนี้เชื้อเชิญให้เกิดความสงบและความคิดลึกซึ้ง ราวกับเป็นช่วงเวลาสงบในกาลเวลา เป็นที่หลบภัยที่เงียบสงบจากความวุ่นวายของชีวิต ทางประวัติศาสตร์ ผลงานนี้อยู่ในยุคอิมเพรสชันนิสม์ แสดงให้เห็นถึงความหลงใหลในแสงธรรมชาติและสภาพบรรยากาศชั่วคราว รวมถึงความทุ่มเทของศิลปินในการจับภาพภูมิทัศน์ชนบทอย่างจริงใจและอบอุ่น