ฉากเปิดฉากภายใต้ท้องฟ้ามืดมัว ผืนผ้าใบเต็มไปด้วยความรู้สึกที่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันในบรรยากาศ ถนนในหมู่บ้านคดเคี้ยวไปตามระยะทาง ข้างทางมีบ้านเรือนเล็กๆ ที่มีหลังคาจาก สีสันต่างๆ โทนสีเอิร์ธโทนที่ลดลงพร้อมสำเนียงอันน่าทึ่งของสีเหลืองและสีแดงเข้ม ทำงานร่วมกันเพื่อสร้างความรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้น บางทีอาจเป็นพายุหรือแสงแดดที่กำลังเลือนหายไป ร่างที่โดดเดี่ยวปรากฏเป็นเงาในระยะไกล เดินไปตามข้างทาง เพิ่มสัมผัสที่น่าสะเทือนใจถึงการปรากฏตัวของมนุษย์ภายในความกว้างใหญ่ของภูมิทัศน์

พู่กันของศิลปินมีความมั่นใจและมีพื้นผิว สร้างปฏิสัมพันธ์แบบไดนามิกระหว่างแสงและเงา องค์ประกอบนำสายตาผ่านฉาก: ถนน อาคาร ท้องฟ้าเอง รู้สึกเหมือนได้เห็นช่วงเวลาที่ถูกระงับไว้ในกาลเวลา ความเงียบสงบก่อนพายุ ความเงียบสงบที่นำไปสู่เหตุการณ์สำคัญ ชิ้นนี้เป็นข้อพิสูจน์ถึงการจับสาระสำคัญของสถานที่ ก่อให้เกิดความรู้สึกโดดเดี่ยวและการเชื่อมต่อกับแผ่นดิน เกือบจะสัมผัสได้ถึงน้ำหนักของอากาศ การรอคอยองค์ประกอบต่างๆ