ภาพนี้ถ่ายทอดบรรยากาศในตอนเย็นที่ฝนตกบนถนนเงียบสงบ มีบ้านหลังคามุงหญ้าพื้นเมืองที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ โทนสีที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นสีฟ้าและเขียวเข้มที่มีความนุ่มนวล การไล่ระดับเฉดสีระหว่างแสงและเงาช่วยสื่อถึงฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่องอย่างงดงาม เส้นฝนในแนวดิ่งที่บางเฉียบทำให้เกิดความรู้สึกของการเคลื่อนไหว ที่สะท้อนบนพื้นเปียกของแสงโคมไฟที่ให้ความอบอุ่น ชวนให้รู้สึกสงบและนึกคิดอย่างลึกซึ้ง มีคนถือร่มกำลังเดินอยู่เพียงคนเดียว เพิ่มเสน่ห์ให้กับภาพด้วยความโดดเดี่ยวท่ามกลางจังหวะของธรรมชาติ

องค์ประกอบของภาพมีความสมดุลระหว่างเงาของต้นไม้ใหญ่ด้านซ้ายที่มืดทึบ กับแสงอุ่นจากบ้านด้านขวา ซึ่งเป็นการจับคู่ระหว่างองค์ประกอบธรรมชาติและสถาปัตยกรรม สร้างความรู้สึกสงบแต่ก็แฝงด้วยความเศร้า ผลงานชิ้นนี้ถูกสร้างขึ้นในปี 1932 สะท้อนถึงความต่อเนื่องของศิลปะแบบอุคิโยะเอะ ที่เติมเต็มด้วยความรู้สึกทันสมัยและทำให้ภาพชีวิตประจำวันดูมีเสน่ห์และเปี่ยมด้วยความงดงามเชิงกวี