Deze sfeervolle scène toont een regenachtige avond langs een rustige straat met traditionele rieten daken. Gedomineerd door diepe, gedempte blauwtinten en groentinten, gebruikt het werk een subtiele overgang van licht en schaduw die de aanhoudende regen prachtig vastlegt. De fijne verticale regendruppellijnen creëren een tastbaar gevoel van beweging, terwijl de reflecties van warme lantaarns een zachte gloed op het natte wegdek werpen en een gevoel van kalme introspectie oproepen. Een eenzame figuur onder een paraplu loopt bedachtzaam en voegt een menselijk element toe dat de eenzaamheid benadrukt binnen het ritme van de natuur.

De meesterlijke compositie van de kunstenaar komt tot uiting in het contrast tussen de dichte, donkere silhouet van een enorme boom aan de linkerkant en het warme licht dat uit de huizen aan de rechterkant schijnt. Dit evenwicht tussen natuurlijke en architectonische elementen leidt het oog door de scène en roept een serene maar ook aangrijpende sfeer op. Gecreëerd in 1932 weerspiegelt deze houtsnede de voortzetting van de ukiyo-e traditie, waarbij deze met een moderne gevoeligheid wordt vernieuwd die dagelijkse taferelen romantiseert en de kijker meeneemt naar een rustige wereld van poëtische schoonheid.