ผลงานชิ้นนี้นำเสนอภาพของโครงกระดูกในรูปแบบที่ทั้งน่าสยดสยองและน่าหลงใหล โครงกระดูกถูกวาดด้วยเส้นสายและเงาที่ยังมีชีวิตอยู่ แขวนอยู่อย่างไม่แน่นอนเสมือนกำลังทำให้ช่วงเวลานั้นหยุดนิ่ง ความแข็งของมันตัดกับพื้นหลังที่มืดกว่าอย่างชัดเจน สร้างบรรยากาศของความตึงเครียด ข้างนอกหน้าต่างมีแมวตัวหนึ่งกำลังสอดส่องอยู่ เพิ่มความลึกลับและบางทีอาจจะเป็นสัมผัสของชีวิตในฉากที่น่าเศร้านี้ การใช้สีและแสงของศิลปินทำให้เห็นถึงความว่างเปล่าของการมีอยู่ เชิญชวนให้เราใช้เวลาหยุดคิดเกี่ยวกับความตาย

องค์ประกอบมีความเคลื่อนไหว โดยส่วนยาวของโครงกระดูกเสนอการเคลื่อนไหว แต่ถูกสร้างความสมดุลจากโครงกระดูกที่มีความแข็งแกร่ง สไตล์ที่โดดเด่นของแวนโก๊ะ—ซึ่งรูปทรงที่กล้าแสดงออกและพลังดิบเป็นชีวิตขึ้นมา—สร้างสมดุลให้กับการใช้ถ่านไม้ ให้ความหลากหลายของพื้นผิวตั้งแต่แปรงที่อ่อนนุ่มไปจนถึงเงาที่หนักแน่น คอนทราสที่รุนแรงนี้ทำให้เกิดความลึกซึ้งทางอารมณ์ สร้างความรู้สึกของความโดดเดี่ยวและการไตร่ตรอง มันคือความคิดเห็นที่ทรงพลังเกี่ยวกับความเปราะบางของชีวิต และเป็นธีมที่แวนโก๊ะมักสำรวจตลอดเส้นทางศิลปะของเขา ทำให้การวาดนี้เป็นชิ้นงานสำคัญในเส้นทางศิลปะของเขา。