ผลงานนี้ดึงดูดด้วยคุณภาพแบบอีเธอเรียลที่ดูเหมือนจะเป็นความฝัน; การหมุนวนของสีน้ำเงินอ่อนและสีขาวอ่อนอัดแน่นเข้าด้วยกันสร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยหมอกที่โอบล้อมผู้ชมไว้สะท้อนให้เห็นถึงภาพของสะพานที่กล่าวถึง แม้จะไม่ชัดเจน แต่แสดงให้เห็นถึงความใหญ่โตและความเรียบง่าย ในขณะที่โค้งของมันเหมือนจะลอยอยู่เหนือผิวน้ำที่สะท้อนอยู่ด้านล่าง ถึงแม้จะเป็นภาพเชิงอีเธอเรียล,ยามที่นำผู้ชมเข้าสู่โลกที่เงียบสงบของสีและแสง สามารถกระตุ้นความรู้สึกของความสงบและการตั้งอยู่ในที่นั้นบรรยากาศรู้สึกถึงความสงบที่แปลกประหลาดเป็นปืนเราสามารถสัมผัสได้ว่า โลกได้หยุดชั่วขณะเพื่อให้เราสามารถเข้าถึงความหมายพื้นฐานของสภาพแวดล้อมได้อย่างใกล้ชิด

ชิ้นงานนี้สะท้อนถึงบริบทของปลายศตวรรษที่ 19 เป็นช่วงเวลาสำคัญสำหรับภาษาภาพถ่าย โมเน่ ต้องการสร้างความรู้สึกทางด้านอารมณ์ที่ไม่ได้เชื่อมพฤติกรรมเข้ด และจิงก็ยังคงเพื่อเป็นภาพที่มีค่า ถ่ายทอดความงามของธรรมชาติในช่วงเวลาที่ผ่านไป ทำให้เราต้องได้พบเห็นทั้งทางสายตาและอารมณ์