Eser, olağanüstü düzeyde detaylandırılmış, siyah beyazda titizlikle işlenmiş, dingin bir göl kenarı sahnesi sunuyor. Sahneye sağda, düğümlü gövdesi ve yayılan dallarıyla güçlü bir dikey unsur sağlayan, masif, dokulu bir ağaç hakim. Sanatçı, derinlik ve biçim hissi yaratmak için karmaşık çizgiler kullanır, ağacın yaprakları ince çizgilerin yoğun bir ağında işlenmiştir. Gölün karşısında, bulutlarla dolu bir gökyüzü, sakin atmosfere katkıda bulunur.

Suya karşı silüetleri görünen iki figür, sanki izleyicinin bakışından habersiz, bir sohbete veya tefekküre dalmış gibi görünüyor. Su yüzeyi, çevredeki manzarayı dikkate değer bir doğrulukla yansıtır, yansımalar uzak kıyıyla birleşerek neredeyse rüya gibi bir nitelik yaratır. Genel etki, iç gözleme davet eden, monokromda yakalanmış bir an olan sessizlik ve zamansızlıktır. Çizgi ve dokuyu vurgulayan teknik, klasik illüstrasyonu anımsatır, geleneksel sanatsal yöntemlere duyulan nostalji ve takdir duygusunu uyandırır.