Sahne, kompozisyonun sol tarafına hakim olan büyük bir çalılığın yeşil yaprakları arasında fısıldayan hafif bir esintiyle açılıyor. Sanatçı, yaprakların hareketini ustalıkla yakalar ve bir yaşam ve dinamizm hissi yaratır. Ayak izleriyle yıpranmış bir yol, gözü merkeze götürür, burada manzaradan keyif alan bir figür durur. Ötesinde, sakin bir su kütlesi, birkaç uzaktaki tekneyle serpiştirilmiş, engin, soluk mavi bir gökyüzünün altında uzanır; hava taze ve açık hissediliyor. Sanatçının tekniği, muhtemelen sulu boya, boyaya eterik kalitesini veren hassas yıkamalarda ve ince renk geçişlerinde belirgindir; sakin ve düşünceli bir ruh hali uyandırır.