Scena rozwija się wraz z delikatnym wiatrem, szeleszczącym wśród zielonych liści dużego krzewu, który dominuje po lewej stronie kompozycji. Artysta z wprawą uchwycił ruch liści, tworząc poczucie życia i dynamizmu. Ścieżka, wytarta stopami, prowadzi wzrok do środka, gdzie stoi postać, zdająca się cieszyć widokiem. Dalej, spokojny zbiornik wodny rozciąga się pod rozległym, bladoniebieskim niebem, usianym kilkoma odległymi łodziami; powietrze wydaje się świeże i otwarte. Technika artysty, prawdopodobnie akwarela, jest widoczna w delikatnych pociągnięciach pędzla i subtelnych gradacjach kolorów, które nadają obrazowi eteryczną jakość; przywołuje spokojny i kontemplacyjny nastrój.