Bu eser, basit çizgili giysiler giymiş ve başında örtüsü olan bir kadının yere düşmüş kırmızı yaprakları süpürüp bir sepete topladığı sevimli bir sahneyi sunuyor. Fırça darbeleri ince ama canlı; geleneksel mürekkep konturlarını yumuşak mavi ve kırmızı renklerle harmanlayarak açık arka plana karşı güzel bir kontrast yaratıyor. Kompozisyonun merkezinde yer alan figürün sakin ve odaklanmış ifadesi, yaprakların havada savrulduğu serin bir havada günlük işlerin huzurlu bir anını yansıtıyor. Düşen kırmızı yapraklar sonbaharın nazik geçişini güçlendiriyor.

Üst sağdaki dikey kaligrafi, görsel akışla uyumlu lirik bir boyut katıyor. Dokulu kağıt, minimalist ama ifade dolu çizgiler ve sınırlı renk paleti, karmaşık detaylardan çok basitlik ve ruh haline vurgu yapan geleneksel Çin resminin özüyle örtüşüyor. Bu eser, hem kırsal hayatın sakin bir anını hem de doğanın mevsim döngüsüne şiirsel bir saygıyı yakalıyor; dengeli kompozisyonu ve ustaca renk kullanımıyla sıcaklık ve nostalji uyandırıyor.