Bu tablo, Fransız Devrimi'nin önemli bir figürü olan Marat'ın cansız bedenini yakalarken derin bir trajedi duygusu yayıyor; Marat masanın üzerine serilmiş. Onun solgun derisi, karanlık arka planla keskin bir şekilde tezat oluşturuyor ve ölümün sonluluğunu vurguluyor. David'in ışık kullanımı, Marat'ın vücudunun konturlarını ve göğsündeki kanlı yarayı belirginleştirerek hemen bir duygusal tepki uyandırıyor. Etrafındaki buruşturulmuş notlar, onun cinayetini devrimin çalkantılı iklimine bağlayıcı bir anlatı sunuyor; sanki kelimeler kendileri adalet istemekte.

Kompozisyon, izleyicinin gözünü Marat'ın bedeni ve altında yatan farklı dokuların oluşturduğu çapraz hatlar boyunca doğal olarak yönlendiriyor. Ciddi yeşil ve beyaz kumaşlar devrimci idealleri simgelerken, 'À MARAT' yazılı kutu onun inancını hatırlatıyor. David'in kasıtlı olarak seçtiği mat renkler, duygusal yoğunluğu artırıyor ve izleyiciyi zamanın donmuş bir anına daldırıyor; bu yalnızca tek bir olayı değil, aynı zamanda bu dönemin fedakarlığı ve sadakati etrafındaki daha geniş tarihsel anlatımı da yakalıyor.