Bu etkileyici sahne, figürlerin birbirleriyle göz teması kurduğu ve belki de duyguları paylaşarak yumuşak bir etkileşimde bulunduğu bir anı donduruyor. Dikkat çekici bir mavi elbise giymiş bir kadın, konuşma veya düşünce içinde olduğunu ima eden bir pozisyonda. Sanatçı, figürlere hareketli bir kalitatif kazandıran serbest fırça darbeleri kullanıyor, sanki onları neredeyse canlı gibi gösteriyor; etraflarında bir kafede fısıldayan sesleri duyabiliyormuşsunuz gibi; yumuşak darbeler, izleyiciyi saran bir sıcaklık oluşturuyor. Arka plan, sizi ortama çeken bulanık bir renk karışımı ve mahremiyet ve merak atmosferinde sarıyor.

Bir palto giymiş erkek figür tam karşısında duruyor, sırtı izleyiciye dönük. Buradaki detaylar, az olmasına rağmen, bir hikayenin gelişmekte olduğunu önermek için yeterli—belki bir buluşma ya da tesadüfi bir karşılaşma. Özellikle canlı mavi rengin, çevresindeki mat tonlarla olan duygusal tezatı, karmaşık hisler olan umut, heyecan veya özlem hakkında bir ipucu veriyor. Munch'ın özgün tarzı burada mevcut olup, sadece konularının fiziksel varlığını değil, aynı zamanda duygusal manzaralarını da yakalıyor ve izleyicileri sanatıyla insan bağlantısının inceliklerini yorumlamaya davet ediyor.